Ali KAYA

Bir zamanlar kendime has üslubumla yazdığım bloğumun gün geçtikçe resmi bir dille yazılmaya başlandığını farkettim yazdıklarımı gözden geçirince. Evet çevre baskısı, insanlara beğendirme çabası vs. vs gibi konular gerçek hayatta dünyamızı mahvettiği gibi sanal ortamda da öyle oluyormuş. Harbiden öyle lan!

Neyse sevmem böyle konuşmaları ben ne yaparsam en güzelini yaparm efendim, yapıyorsam vardır bir bildiğim. Hem blogumda bir şeyler öğretme çabasında da değilim şu an burası benim günlüğüm olum!

Neler oluyor hayatta?
Hayatta çok güzel şeyler oluyor. Her sabah uyandığımda güneşi görebiliyorum, insanlara gülümseyebiliyorum, sabah kahvaltısının ardından büyük bir keyifle sigaramı içebiliyorum daha ne olsun ki. Hayat çok güzel.

Neler oluyor hayatta?
Hayat çok kötü olum. Her sabah daha güneş tam doğmadan uyanıyorum, günüm hep insanların asık yüzlerini görerek geçiyor, adam gibi sabah kahvaltısı da yapamıyorum öfff bu ne biçim hayat lan? (daha fazla…)

Günün her saati tarihi yaşayabileceğiniz nadir yerlerden birisidir Beyazıt. Orada farklı bir hava var, orası İstanbul’dan ayrı sanki ya da gerçek İstanbul. Topkapı sarayı, Sultanahmet camii, Gülhane parkı, Süleymaniye camii… Gezerken büyük bir haz duymanın yanı sıra tarihin bir çok kesitine şahitlik ediyor insan. Taş döşemeli sokaklarında yürüken orada yıllar önce neler olup bittiği hayaline dalınca kendinizi ya bir yeniçeri yada yerli halktan birisi olarak buluyorsunuz veya Süleymaniyenin tarihini, yapılış hikayesini dinlerken; cami açılışında Mimar Sinan’a eline sağlık, çok güzel bir yapı olmuş  diyorsunuz.

Gündüzü güzel olduğu gibi gecesi de ayrı bir güzel bu beldenin. Lale Cafe’de içilen nargile ve eşssiz çayın ardından dışarıya çıkıp sakin sokaklarında biraz gezmek çok iyi oluyor. Geçtiğimiz cumartesi yine Lale’de otururken Ömer ve Ayhan Süleymaniye Hamamında oturduklarını söylediler ve beni de çağırdılar. Lale’den çıkıp yolda karşılaştığım bir iki yeniçeri ile muhabbet ederek hamama gittim. Hamamdan içeri girdiğimde canımıza okuyan tellaklardan biri le karşılaştım, uyumak üzereydi ve bu sefer korkmadım ondan Ömer ve Ayhan ile üst katta oturup muhabbet ettik ve sahur yapmak için aşağı indik. Münür’ün hazırladığı sahur sofrasını görünce bir an kendimden geçtim -Bu arada Süleymaniye Hamamı‘nı da Mimar Sinan yapmıştır.- Sahur yemeği ile birlikte yapılan sohbette çok güzeldi. (daha fazla…)