Son yıllarda bilişim ve internet sektörü son hızla yükselirken, hala “onlar gavur icadı ulan” diyerek bunlara yabancı kalan insanlarımız var. Bu insanların büyük çoğunluğu 40 yaş ve üstünü oluşturan amcalarımız, dayılarımız, halalarımız hatta anne ve babalarımız… Gerçi onların gençlik çağlarında dahi bilgisayar denen icat olmadığı için bu alete yabancı ve uzak olmaları normal fakat dünyada herşey artık internet üzerinden yürütülüyor, adamlar devrim yaptılar la. Twitter üzerinden ayaklanıp yaşadıkları ülkenin anasını ağlattılar hatta Kaddafi’yi (40 yıllık dikdatörü) dayak delisi yaptılar. Öğrenmek gerekiyor efendim interneti zira hayatı kolaylaştırıyor.

Bir keresinde msn üzerinden bir sitenin yöneticisi ile konuşurken mutfağa su içmeye gittim, gitmişken bir şeyler atıştırayım dedim. Mutfakta biraz oyalandıktan sonra odaya girdiğimde babamın açık olan msn penceresinden karşı tarafa gitar parçalama, öpücük, oynayan zarf gönderdiğini gördüm nereden öğrendiğini bilmiyorum ama evet bunların hepsini göndermiş. Karşı tarafta ki yönetici abi ise sadece ” ? ” yapmakla yetinmiş durumu açıklamak zorunda kaldım tabi.

Her konuda “kesin Türk’tür bunu yapan” denilse de bu amcaların, teyzelerin bütün dünyada var olduğunu düşünüyorum. O değilde o Kuzey koreliler nasıl ağladı öyle Işık hızı ile konu değiştirmiş gibi oldum ama garip işler yapan milletleri düşününce biran aklıma Kuzey koreliler geldi. Haberleri ilk izlediğimde galiba çok seviyorlardı liderlerini diye düşündüm ama ağlamak mecburiymiş. Nasıl insalar var arkadaş nasıl memleketler var bu dünyada? Adam ölebilir kardeşim eceli gelmiş ölmüş, takdiri ilahi, ölüm de yaşam kadar gerçek bir olay sen nasıl zorunlu tutuyorsun koskoca bir milleti ağlamaya? İnsanlar numaradan ağlarken acaba içlerinden ne geçirdiler? “ahahaha ming’e bak nasılda gerçekçi ağlıyor pezevenk”, “ay mi cha’ya bak generalin yanında kendini paralıyor genaralin gözüne girmek için”,”şşş.. jing! young’a bak ne kadar komik görünüyor ehehehe.. öhm.. ühühühü”

Allah herkese akıl fikir versin efendim. Yazının sonu başlıkla pek uymasa da aklıma gelmişken yazayım dedim. Sağlıcakla kalın.

Ama yinede insanlara faydalı olmak onları mutlu etmek her şeye değer gibi yapmacık bir cümle kurmayacağım! Tamam bunlar önemli şeyler fakat insan kendini unutup, bütün enerjisini başka insanlar için sarfettiği zaman belli bir süre sonra hem işten hemde yaşamdan sıkılmaya başlıyor. Evlenmek üzere olan bir kişinin iş sıkıntılara ek olarak ev kurmak, düğün yapmak gibi sıkıntıları da var. Tatlı sıkıntılar bunlar tabiki! (nişanlımın bu yazıyı okuması ihtimaline karşılık yazdım:)  )

Evlilik telaşelerine gelelim. İlk olarak en büyük sorun ev almak. Eğer karı-koca çalışıyorlarsa bu biraz daha kolaylaştırıyor işi, “birinizin maaşı krediyi öder, diğerinizin maaşıylada evi geçindirirsiniz” çevremde ki 3000 kişinin kurduğu cümleyi yazdım buraya zira o kadar insan yanılıyor olamaz
İkincisi ev eşyası almak. Türk gelenek, göreneklerine göre erkeğin ve kızın alması gereken eşyalar var. Erkek tarafı yatak odası, oturma odası, buzdolabı, televizyon alırken, kız tarafı; mutfak takımı, çatal, kaşık, bıçak seti ve çok nadir kullanacakları 84 parça yemek takımını alıyor. Bu gelenek ve görenekleri saçma bulup biz herşeyimizi ortak yapacağız diyen kız ve erkeklerde aynı eşyaları alıyorlar. Borcam falan düğünde geliyor zaten. Borcam demişken Umut Sarıkaya’nın o müthiş karikatürünü koymadan geçmeyeyim.

(Karikatürü büyütmek için üzerine tıklayın)

Evet ev eşyası bölümünü de sağ salim geçtikten sonra her kızın hayali olan ama çok nadir, şanslı, güzel olanların yaşayabildiği kır düğünü mevzusuna gelelim. Gerek dizilerde gerekse çevremizde ki kızlardan duyduğum kadarıyla çoğu kır düğünü istiyor. Yapın efendim kır düğünü güzeldir, kır düğünü; düğün salonundan sıkılan düğün ahalisini rahatlatma ve hiç unutmayacakları bir düğün yaşatma yöntemidir. Çok pahalı da değil araştırdığın zaman uygun kır düğünü mekanları bulabilirsiniz.
Bunu da hallettikten sonra gelelim s…. bi saniye biz buraya nasıl geldik? hangi konudan zıpladım buraya bee? bayağı da yazmışım, kafa dalgın olunca…

Geçen facebook’ta şöyle bir ileti gördüm; Durumuna ” Balkonda gizlice sigara içmek ♥ ” yazan genc. Babasının durumu begenmesiyle balkondan atladı.

evet bu iletiye gerçekten çok güldüm ve babayı da tebrik ettim. Hiç gideyim şunu bi güzel döveyim, bağırayım çağırayım yok, nasıl olsa içeri gelir diyerekten iletiyi beğenmiş adam. Çocukta kendine yediremedi ki intihar etti garibim. İntihar deyince aklıma gelen bir “Cihan Ceylan” karikatürünü paylaşayım.

(Karikatürü büyütmek için üzerine tıklayın)

Hülasa mevzuyu toparlayacak olursak işler ne kadar yoğun olursa olsun, başında ne kadar sıkıntı olursa olsun, insan biraz geri çekilip nefes almalı, yaşadığının farkına varmalı.

Esen kalın.

Ama 170.000 TL para vererek aldığınız 3+1 evde doğalgaz olmadığı için kıytırık bir elektrikli soba ile ısınmak zorunda kaldığınızda ve kettle ile su ısıtıp banyo yapmaya çalıştığınızda doğalgazın aslında ne kadar önemli bir ihtiyaç olduğunu çok iyi anlayacaksınız. Mekanik işleri yapan bir mühendislik firmasında çalıştığım için her gün doğalgazın kıymetini anlayan yüzlerce insan ile muhatap oluyorum hepsinin cümlesi ortak -Gazı ne zaman açacaksınız? donduk evde!

Müteahhit firmanın inşaata başlarken daire teslimatlarını kış aylarına denk getirmesi ne büyük bir bahtsızlık. Çünkü doğalgazın açılması için ilk olarak daire sahibinin abonelik yapması gerekiyor, daha sonra projesinin çizilip İGDAŞ mühendisleri tarafından incelendikten sonra onaylanması ve ondan sonra daire sahibinin sözleşme yapması ve ardından randevu alınması… öfff ben yazarken yoruldum… Bu işlerin toplam zamanı en az 15 günü buluyor ve insanlar gerçekten üşüyor ve yemeklerini küçük tüple yapmak zorunda kalıyorlar. Özellikle üzüldüğüm insanlar küçük çocuğu olanlar ve yeni evlenenler. Küçük çocuğu olanlar için elimden gelen herşeyi yapıp bir an önce doğalgaza kavuşturuyorum. Yeni evliler içinde uğraşıyorum ama pek öncelik arzetmiyor

Aramızda geçen dialog şöyle genelde.

-Alo iyi günler ben …. sitelerinden arıyorum
-Buyrun
-Doğalgaz aboneliği yaptırdımda bizim gaz ne zaman açılır?
-Hmm en iyi ihtimalle 20 gün sonra
-Neeee!! abi ben hafta sonu evleniyorum yaa, düğünüm var benim
-Tamam o zaman ben size en yakın hamamın adresini vereyim
-Ehehehe adama bak birde dalga geçiyor yaa.

Ne yapayım abicim he? ne yapayım lan? “Banane kardeşim 2 günde cenabet gez” mi diyeyim ne diyeyim?
Her gün yüzlerce telefon alıyorum ve herkes sinirli, çileden çıkmış Bilmedikleri bir şey var! Ben bu insanlar biran önce ısınsın diye gece de ofiste kalıyorum ve projelerini yetiştirmeye çalışıyorum, üşüyorum hatta grip oldum, bir haftadır burun tıkanıklığı yüzünden Nihat Doğan gibi konuşuyorum.

Müjdeli haber bayrama kadar herkesin gazını açıyorum. (İnşallah ) Gazı açılmayanlar beni dövmek için boşuna aramasınlar arefe gününden bir gün önce memlekete gidiyorum ehehehe.

Bir kaç gün oldu fakat anca yazma fırsatı bulabildim. Bildiğiniz üzere Kaddafi bir kaç gün önce kanalizasyonda muhalifler tarafından sıkıştırılıp linç edilmişti. Ağır yaralı olarak oradan çıkarılan Kaddafi çok geçmeden hayatını kaybetti. Onun için üzülsem mi üzülmesem mi bilemedim çünkü zamanında insanların üzerine ateş açtırmıştı ve bir sürü insanı öldürtmüştü. Aynı zamanda Afrikadan parayla tuttuğu yamyamlardan birisi Rizeli bir vatandaşımızı öldürmüştü.

Uzatmayayım… Tek söylemek istediğim; ben zamanında “Kaddafi amca tatile çık” demiştim.

Tanıştığımız her insan güzel insan, hepsi üstün başarılara sahip kişilerdi. Peki ne oldu sonra? O içten içe uyuz olduğumuz, nefret ettiğimiz insanlar hayatında başarılı birer insan olurken (bize göre) biz sürekli istemediğimiz hayatı yaşayan tipler olduk. Hatta bizim Bilal; annelerin sürekli “o çocukla oynama” dediği çocuklardan oldu.

Bravo çok sayın aileler! Çocuklarınızı mükemmel bir şekilde yetiştirdiniz ve hepsi özgüven eksikliği yaşayan, toplumda efendi olarak bilinen ama bir boka yaramayan insanlar oldu. Şimdi de akrabanızın oğlu Tuncayın 2000 TL maaşlı bir işte çalıştığını, ne güzel üniversite okuduğunu, bütün mahallenin kızlarının peşinde olduğunu söyleyin.

— Üstte ki yazı bir tinerci tarafından yazılmıştır.— (yerseniz)

Bu arada -Merhaba ben üst komşunuz çalışkan Ramazan.

Neyse sevmem böyle konuşmaları ben ne yaparsam en güzelini yaparm efendim, yapıyorsam vardır bir bildiğim. Hem blogumda bir şeyler öğretme çabasında da değilim şu an burası benim günlüğüm olum!

Neler oluyor hayatta?
Hayatta çok güzel şeyler oluyor. Her sabah uyandığımda güneşi görebiliyorum, insanlara gülümseyebiliyorum, sabah kahvaltısının ardından büyük bir keyifle sigaramı içebiliyorum daha ne olsun ki. Hayat çok güzel.

Neler oluyor hayatta?
Hayat çok kötü olum. Her sabah daha güneş tam doğmadan uyanıyorum, günüm hep insanların asık yüzlerini görerek geçiyor, adam gibi sabah kahvaltısı da yapamıyorum öfff bu ne biçim hayat lan?

Aynı hayatı yaşayan aynı kişiden iki yorum. Hayat şartları çevremiz ve alışkanlıklarımız bize hep ikinci cümleyi kurduruyor maalesef. Hiç bir sebep yokken hemde! Evet bunalım takılmaya alışmış bir milletiz, hayat çok güzel olamaz illa bir yerde bir eksiklikler can sıkacak bir şeyler olmak zorunda, yukarıda ki ilk cümleyi ya filmlerde kurarlar yada kafayı yemiş psikologlar ve kişisel gelişim uzmanları kurar ıyyy.. ne kadar yapmacık!

Durun lan! öyle değil yukarıda ki ilk cümle her ne kadar yapmacık mapmacık gelsede hayat harbiden çok güzel olum. İnsanların derdini tasasını çekeceğine salla gitsin hepsini, çok byük sorumlulukların dışında kafana hiçbir şeyi takma, taktığın şeylerde yapıcı olsun. İlk olarak herkesi mutlu edemeyeceğini öğrenerek başla! Evet insanlar çok iyiler onları çok seviyorsun ve hepsi mutlu olsun istiyorsun ama olmuyor işte mutlu edemezsin herkesi. Ayrıca insanları mutlu etmek, kırmamak için kendi heveslerinden, kendi hayallerinden, kendi zamanından vazgeçmekte neyin nesi? saçmala allasen.

Sen en önemlisin! ilk olarak kendini mutlu etmen lazım, bak hala “ama insanlar çok iyi” diyorsun, ağzının üzerine tokadı koyacam ha. Yok abicim senden iyisi yok lan! sen ne kadar mutluysan o kadar mutlu edersin çevreni. Tamam ilk olarak bu huyunu bırak ondan sonra devamını yazacam ben buraya vakit bulursam

Kendine iyi bakıyosun, öpüyosun.

Şimdi buradan beni işe alacak sayın müstakbel patronum. (iş aramıyorum veya biryere başvuruda bulunmadım) Benim facebook profilimde, komik videolar, bilimsel videolar ve genellikle tatlı, şirin hayvanları konu alan videolar var. Bu demek oluyor ki ben çok neşeli, hayat dolu bir insanım. Daha sonra paylaşılma tarihlerine bakarsan ayda yılda bir paylaşım yapmışım, buda benim sürekli nete takılmadığımı gösterir (eğer internet ile ilgili bir iş için inceliyorsanız, diğer profilimi isteyin neler var neler)

Evet beni gönül rahatlığıyla işe alabilirsin. Bu bilgileri maaşıma yansıtman dileğiyle…
Saygılar çok değerli müstakbel patronum.

Açıklamayı bizzat Ahmet Davutoğlu reyiz yapmıştır.

“1- Türk İsrail diplomatik ilişkileri ikinci katip düzeyine indirilecektir. Bunun üzerindeki tüm görevliler, başta büyükelçi, en geç Çarşamba günü ülkelerine geri döneceklerdir.

2- Türkiye ile İsrail arasındaki tüm askeri anlaşmalar askıya alınmıştır.

3- Doğu Akdeniz’de en uzun kıyısı bulunan sahildar devlet olarak Türkiye, Doğu Akdeniz’de seyrüsefer serbestisi için gerekli gördüğü her türlü önlemi alacaktır.

4- Türkiye İsrail’in Gazze’ye uygaladığı ablukayı tanımamaktadır. İsrail’in 31 Mayıs 2010 tarihi itibariyle Gazze’ye yönelik uyguladığı ambargonun Uluslararası Adalet Divanı’nda incelenmesini sağlayacaktır. Bu doğrultuda BM Genel Kurulu’nu harekete geçirmek için girişime başlıyoruz.

5- İsrail saldırısının Türk ve yabancı tüm mağdurlarının mahkemelerdeki hak arama girişimlerine gereken destek verilecektir.”

Ayrıca Ahmet reyiz BM raporunu tanımadıklarını söyledi. Helal olsun.

Gündüzü güzel olduğu gibi gecesi de ayrı bir güzel bu beldenin. Lale Cafe’de içilen nargile ve eşssiz çayın ardından dışarıya çıkıp sakin sokaklarında biraz gezmek çok iyi oluyor. Geçtiğimiz cumartesi yine Lale’de otururken Ömer ve Ayhan Süleymaniye Hamamında oturduklarını söylediler ve beni de çağırdılar. Lale’den çıkıp yolda karşılaştığım bir iki yeniçeri ile muhabbet ederek hamama gittim. Hamamdan içeri girdiğimde canımıza okuyan tellaklardan biri le karşılaştım, uyumak üzereydi ve bu sefer korkmadım ondan Ömer ve Ayhan ile üst katta oturup muhabbet ettik ve sahur yapmak için aşağı indik. Münür’ün hazırladığı sahur sofrasını görünce bir an kendimden geçtim -Bu arada Süleymaniye Hamamı‘nı da Mimar Sinan yapmıştır.- Sahur yemeği ile birlikte yapılan sohbette çok güzeldi. Türkonun askerlik anıları, Ayhan’ın üniversite yılları, Ömer’in en son rezil ettiği adam derken ezana bir kaç dakika kaldığını gördük ve hemen su ve sigara faslına geçtik. Ezanın okunmasının ardından herkes evlerine gitti. Ramazan boyunca hiçbir sahur bu kadar güzel geçmemişti. Teşekkür Münür, Teşekkürler Türko, Teşekkürler Ayhan, Teşekkürler Dove…

Yardım Kanalları

Türk Kızılayı Somali için bir yardım kampanyası düzenliyor. Siz de bu kampanyaya katılmak isterseniz şunları yapabilirsiniz:

Tüm bankalardaki Kızılay hesabına para yatırabilirsiniz.

168 Bağış ve İletişim Hattı’nı arayabilirsiniz.

2868′e 5 TL karşılığında boş bir mesaj gönderebilirsiniz.

Bir Kaç Kare